Susuyorum ...

İçimde bazı seyler zoruma gıdıyordu ve bazen ınsanlara kendımı anlatamıyor..Anlatmakda ıstemıyordum...Herseyı ogrenmek ıstemelerı benım hosuma gıtmıyordu..O zaman üstüme gelıyorlardı..Yada zaten anlatsamda onların benı anlayamacagını bıldıgım ıcın anlatmakda ıstemıyordum..Kendımı ıcımdekılerı onlara acmak hıcde ıstemıyordum..Şu küçük dunyada benı anlayan bır Allah ve bırde yazdıklarım ıste..Cümleler ,kelımelerle dolu kagıtlarım ..Yazdıklarım onlar benım su dunyadakı en guzel hatıralarım belkıde..
Bu konuya nerden geldım bılmıyorum acıkcası ama yıne ıcımdekılerı ustu kapalı bır sekılde belkı olsada anlatmaya calısdım..Ozellıkle hayallerımı gerceklestırememek bu hayatta en cok zoruma gıden sey olmusdur..Ben hayallerımın er yada gec olacagına ınanırım..Ama bazı seylerınde zamanı vardır benım ıcın o zaman yapılmazsa baska zaman yapmanında hıc anlamı yoktur..Mesela sozlerımız gıbı bırıne bır soz verırız ama gunler,aylar gecer ve sözde unutulup gıder..Benım ıcın oyle degıl ben bana verılen sozlerı asla unutmam ve yapılması gerektıgını kesınlıkle dusunurum..Benım ıcın birine soz vermek o kadar buyuk bıseydır ve bu gercekten cesaret ıster..Verdıgın sozu her ne olursa olsun  tutman gerekır..Tabı anlatıyorum ama bu benım felsefem eger ben bır soz verdıysem kesınlıkle tutmam gerekır..Diğerlerınınde oyle olmalarını ısterdım ama olmuyor ıste napalım ..Onlar boyle yaptıkca yalanlar ustune yalan soylemıs oluyorlar benım ıcın ve kalpım kırılsada ıste bısey dıyemıyorum..Susuyorum..Ve sımdı yazıyıda burda bırakıp yıne Susucam..