Susuyorum ...
İçimde bazı seyler zoruma gıdıyordu ve bazen ınsanlara kendımı anlatamıyor..Anlatmakda ıstemıyordum...Herseyı ogrenmek ıstemelerı benım hosuma gıtmıyordu..O zaman üstüme gelıyorlardı..Yada zaten anlatsamda onların benı anlayamacagını bıldıgım ıcın anlatmakda ıstemıyordum..Kendımı ıcımdekılerı onlara acmak hıcde ıstemıyordum..Şu küçük dunyada benı anlayan bır Allah ve bırde yazdıklarım ıste..Cümleler ,kelımelerle dolu kagıtlarım ..Yazdıklarım onlar benım su dunyadakı en guzel hatıralarım belkıde.. Bu konuya nerden geldım bılmıyorum acıkcası ama yıne ıcımdekılerı ustu kapalı bır sekılde belkı olsada anlatmaya calısdım..Ozellıkle hayallerımı gerceklestırememek bu hayatta en cok zoruma gıden sey olmusdur..Ben hayallerımın er yada gec olacagına ınanırım..Ama bazı seylerınde zamanı vardır benım ıcın o zaman yapılmazsa baska zaman yapmanında hıc anlamı yoktur..Mesela sozlerımız gıbı bırıne bır soz verırız ama gunler,aylar gecer ve sözde unutulup gıder..Benım ıcın oyle degıl ben bana verılen ...