Sonra bir çocuk çıktı karanlıktan cümlesi yarım kalmış, yarım adama eşlik etti. Gönlü iyice sarhoş olan çocuk şuları söyledi; Ben, aşktan yorulmadım, aştan bıkmadım, aşık olmaktan bıkmadım.... Ben, aşkın verdiği ızdıraptan yoruldum, ben aşkımın soğuğundan bıktım, ben aşık olduğumu mutsuz görmekten bıktım. Fakat aşk... Her defasında yara almama rağmen onu bırakmayacağıma değerdi. Fakat ona aşık olmak... Her defasında askın olan suratını güldürmekti. Fakat aşk... Kanatsa dahi, kanasan dahi, ağlamaktan gözlerin kan çanağı olsan dahi, her seferinde yara alsan dahi, içinde bir yerlerde isyan çığlıkları kopsa dahi, göz yaşların usul usul yanaklarından dökülse dahi, burnunu çekerek yazsan dahi bu satıları... Sırf o mutlu olsun diye katlanmaktı... yazan :Bayram Dağ